Aybalam Fm Şiirler

	06 MuRaT/ 20/05/12 01:24
	Ne dil yeter seni anlatmaya, Ne göz kıyar sana bakmaya, Ne ellerim dayanır sana dokunmaya, Ne kollarım uzanır seni sarmaya Hiç ömür yeter mi? Bir sen daha bulmaya bitanesi... Bir nasihat: Kendine dikkat et. Bir rica: Sakın değisme! Bir Dilek : Beni unutma. Bir Yalan : Seni hiç sevmiyorum. Bir Gercek : Seni çok özlüyorum.

	06 MuRaT/ 20/05/12 01:18
	Aşk Şiirleri Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim. Bugün sardunyalarım da açmadı Belki de küskün renklere Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım Sensiz soluyorum anlayacağın Mavi mavi ölüyorum Duyuyor musun, orada mısın, Var mısın, yok musun? Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Yanarak, yıkılarak Aklıma her geldiğinde ağlayarak....

	hasan.istanbul:)/ 18/05/12 14:03
	Hayatta bir gidenler vardır, bir de kalanlar...Bir de her ikisini yapmayıp ortada duranlar...Ne gitmek, ne de kalmak...En zoru da budur işte. Ne bir bekleyenin kalır geride, ne de umutla beklediğin biri....

	rafet57/ 15/05/12 16:35
	UMUDUM KALMADI Ver ellerini bana çok üşüyorum..ısınamıyorum..sıgınagım kalmadı ellerinden başka..hiç bir yere sıgamıyorum!ver gözlerini bana,birşey göremiyorum,cok yorgun düştüm aglayamıyorum..başka bir sıgınagım kalmadı hayatta..sen benim olmadan ölemiyorum!!! Çabam yok! umudum sıfırın altında, ellerim buz, gözlerim siyah... aç bi gözlerini bak sen bende en derinde yaşananlardansın!!! Kırıp döküp bırakılacak yaşanmışlıklar mı kaldı artık buz kesmiş ellerimde!!Hissetmiyorum ki,soğuk ciğerime işlemiş aldıgım nefesten bir tat almıyorum ki!!!Sensizlik ruhuma kilitlenmiş!!! Çabam yok! umudum sıfırın altında, ellerim buz, gözlerim siyah... Çıkardım yüreğimdeki kirli elbiseleri...Ne çamur kaldı ne pas senden eser!!Peki ne bu ellerimde ki lekeler?Ağlattıgımız bulutlara sende benim gibi hesap ver!!!Dünden [kal]ma öfkeler,küfürlenmiş kelimeler,hepsi senin olsun,senden bana tek kalan artık yazılmamaış hikayeler.

	Uğur_36/ 13/05/12 17:23
	Koşmak : Hiç durmadan tabanlarım patlayana kadar koşmak ve tüm vücudum paramparça dökülene kadar koşmak isterdim şu an...Tek bir zerrem kalasıya kadar koşmak... Bunca haksızlıklara,adaletsizliklere inat bir an olsun durup düşünmeden bir hiç uğruna bile birtakım insan görünümlü yaratıkların kendi küçücük menfaatleri uğruna hiç düşünmeden başkalarının hayatları pahasına bile olsa yaptıklarından yapacaklarından vazgeçmediklerini haykıra haykıra ,tüm dünyadaki canlalara duyurmak istercesine tümüne ulaşıp bu haykırışı duymaları için koşmak...Kendileri de bir anne,bir baba oldukları halde yaptıkları basit hataların ,ucuza satmaların başka anne ve babaları ve onların çocuklarını derinden etkilediğini düşünmeden kendi ucuz menfaatleri uğruna tüm bunların hayatlarını kararttıklarını onlarada haykırarak anlatmaya çalışmak için haykırarak koşmak...Bunu yapabilirmiyim bilmiyorum gücüm yeter mi?Fakat gücüm yetse dahi işe yararmı ? Asıl beni düşündüren bu...! Yaptığım yapacağım icraatlarda, fiillerde veya konuşmalarda herhangi bir anne nin yüreğine mutsuzluk verdimmi diye düşünen insanlar olma ümidi ile TÜM DÜNYA ANNELERİNİN ANNELER GÜNÜNÜ KUTLUYORUM...Saygılarımla

	ela gözlüm/ 09/05/12 22:40
	ömrüm ne baharlar geçirdi,ne kışları devirdi, ama yüreğim seni çözemedi, gönül bahcem sensiz yine sessizdi, yuvasız kuşlar gibi sana sığındım, seninle avuttum gecen yıllarım, arkama dönüp baktıgımda, yoluma güller döken sen degildin, şimdi kışı tekrar yaşıyorum, baharı görürmüyüm bilmem ama, ben sensiz tükeniyorum

	kuzey/ 05/05/12 20:41
	Aşk benim hiç Senim olmamış Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim. Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı, artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa …? Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı. Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim. Var olduğum her yer aşk(ın) şehri olmalı artık, yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer, zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için. Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına. Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı, bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım. Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim. Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim. Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için. Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış, sanki bizi hiç yaşamamışız, sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi. Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti, Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan, Sanki benim hiç senim olmamış gibi…